Комплексный музей учреждения образования “Средняя школа №2”имени Александра Петровича Соболевского включает четыре экспозиции, с которыми я вас хочу ознакомить.
Первая экспозиция « История школы»
Хоть учим мы историю по книгам,
Но в школе есть история своя… Сейчас мы в прошлое откроем дверь, Так школа наша возрождалась,
С труда строителей всё начиналось. Запечатлели очень важное событие.
На этом фото - долгожданное открытие.
А здесь на баннерах мы видим лица ребят -
Тех, кто когда-то сдесь сидел за партой,
Творил, учился и мечтал
И нам традиции свои передавал.
Когда-то в школе тоже жизнь кипела.
Комсомол здесь главным был звеном.
Под этим знаменем шагал по жизни смело.
С ним пионерия под дружеским крылом.
Их форма школьная, портфели,
Значки и галстуки на их груди.
Вот их труды:
Здесь красной нитью проходит память о войне
А здесь альбомные страницы хранят события прошедших лет:
Заслуг не счесть за 36
Дипломы, грамоты и кубки.
И даже за заслуги Президент
Вручил награду выпускнику в руки.
Школьные тетрадки, дневники,
А в серых папках планы и конспекты
Для ребят старательно написаны.
Технические средства в учебе помогали,
Фотоаппаратами все для истории снимали.
Далей жа аб мінулым успамін.
«Беларуская хатка»
Майстры і майстрыцы жылі ў нашым краі,
Выдатныя рэчы яны выраблялі.
У музеі мы памяць аб іх захавалі.
Прыйшла зіма, з гарышча знялі
Жаночыя прылады працы…
На самапрадцы ніткі пралі,
Затым у кросны запраўлялі.
Палотны, посцілкі на кроснах ткалі,
У гэты куфар скарб складалі .
Тут месца шафе ў нас знайшлося.
Яна не мае сабе роўных
Уменне майстар праявіў,
Разьбой ажурнай ўпрыгожыў,
Рабіў без клею, без цвікоў.
Тут побач старадаўні ложак,
Якому ўжо амаль сто год.
Таксама зроблены рукамі,
Гарадоцкімі майстрамі.
Прыгожай посцілкай засланы,
На ім аздоблены карункам падузор.
А побач люлька і ложак для дзіцяці,
Тут вее матчыным цяплом.
Чырвоны кут- святое месца ў хаце.
Ён упрыгожаны заўсёды быў.
Як абаронца і заступнік абраз святога тут вісеў
Каб кожны ў сялянскай хаце бяды і гора не паймеў.
Тут месца стол сваё займае
Сям’ю сялянскую яднае
За ім тут месца кожны знае.
Жаночыя рамёствы перад вамі .
Усё тут зроблена іх працавітымі рукамі.
Вось вышыты прыгожа рушнікі вісяць.
Адбелены палотны, карункі зіхацяць.
Вось посцілкі прыгожыя, вось абрусы льняныя.
Падузоры к ложку аздоблены карункам.
Паясы шаўковыя, хусткі паркалёвыя.
“Мужчынскія рамёслы перад вамі”
Цанілі нашы продкі дрэва.
З яго маглі зрабіць любую рэч.
Вось пасудзіна пад назвай маслабойка.
З яловых клёпак зроблена яна.
Каб масла збіць патрэбна калатоўка.
А вось іншы спосаб прымянялі,
З калоды дрэва маслабойку выраблялі.
Тут у нас кошыкі , лубкі.
На ўсе патрэбы прымянялі.
Ураджай у іх збіралі:
Хадзілі ў ягады, у грыбы.
Рабилі іх з замочанай кары.
Начоўкі рознага памеру
Галоўным посудам былі
І для ўсяго яны служылі.
У гэтых вось бялізну мылі.
А тут дзежкі і кадушкі –
Для сала , агуркоў, капусты.
Каб на стале не было пуста
Ў зімовую пару.
Цярпенне трэба праявіць,
Каб вось такі рубель зрабіць.
Раней тканіну ім качалі,
Якую для сям’і наткалі.
Затым на змену прас прыйшоў.
Вось гэты літы з чыгуну,
А ў гэты вугаль засыпалі,
Распальвалі і прасавалі.
На ўсе патрэбы посуд з гліны
Збаны, гаршчкі і гарлачы.
Спарыш, конаўкі і міскі.
І цацкі дзецям для забаў.
Тут абутак старадаўні.
Вось лапці з лыку. Гэты для зімы.
Гэты ўлетку абувалі.
А тут боты скураныя.
Пазней з’явіліся яны.
Вось розныя прылады працы:
Фуганкі, скобля і цясло.
Каб з дрэва рэчы вырабляць
І іх у працы прымяняць.
А тут лянок наш валакністы.
Вось гэтым грэбнем лён часалі,
Траплом вось гэтым аббівалі,
На гэтай саапрадцы пралі.
Усё тут заслугоўвае ўвагі,
А продкі нашыя – павагі!
Экскурсавод комплекснага музея, вучань 7-га класа Суздалеў Арцём
раскрыть » / « свернуть